Helsinki ‘07

Misschien ben ik wel een fan, ik geef het toe.? Dit jaar wil ik maar al te graag terug kijken naar het eurovisiesongfestival. En het is pas nu dat ik besef dat ik er in 2005 en 2006 ook al over schreef op deze blog. Ja, een fan dus.
Maar dit jaar geen media heisa rond de belgische inzending, want de franstaligen kozen onze afvaardiging. In Vlaanderen gaat er altijd een serieuze spektakel show aan vooraf. Gans Vlaanderen op z’n kop en iedereen gelooft er in, zelfs de minister van Cultuur vorig jaar. En dan komt de shock: we hebben niet gewonnen, en ook niet bij de eerste helft van het klassement. Vorig jaar haalden we zelfs de finale niet, tegen alle verwachtigingen in. Dit jaar is het toch wel anders: de Vlaming is niet warm gemaakt voor de inzending en velen hoorden deze week pas dat er dit jaar ook eurovisiesongfestival is.? Laten we de KDGs toch alle succes toewensen!

Iets anders nu: toen ik daarnet terug kwam van de Colruyt, ben ik getuige geweest van verkeersaggressie. Een grijze Citroen komt van een tankstation op de baan gereden en draait direct naar het middenste baanvak. Maar een snelle zwarte Toyota reed daar opeens ook. De Toyota remt hard, knippert met de lichten en klaksoneert. De Toyota steekt de Citroen rechts voorbij en gaat heel snel terug naar links waardoor de Citroen geblokkeerd wordt door de Toyota. De bestuurder van de Toyota stapt uit: een kalende dertiger. Hij begint daar te roepen en lelijk te doen. De loome vijftiger stapt uit z’n Citroen en zegt een paar dingen terug. Ondertussen sta ik al samen met enkel andere auto’s achter de Citroen te wachten. Een rare situatie en je hoopt uiteraard dat er geen vechtpartij van komt. De dertiger roept nog even hard door en kruipt dan terug in de wagen. Hij houdt het verkeer nog even op en rijdt dan weg. Oef, geen gewonden…