Adieu

Goedenavond,

reeds enkele dagen geldt terug het smogalarm. Als er teveel fijn stof in de lucht zit, dan wordt de snelheid op enkele delen van de autosnelwegen beperkt tot 90 km per uur. Als een dieselwagen 90 km per uur rijdt in plaats van 120 km per uur, dan stoot hij 25 à 30% minder fijn stof uit. Voor de doordeweekse snelheidsduivels levert dat nog een grotere besparing op. Het alarm wordt afgekondigd wanneer de metingen de maximaal toegelaten waarde overschrijden of wanneer men kan voorspellen dat de waarde zal overschreden worden door het weer. Vooral wanneer er geen of weinig wind is, wordt onze normale productie fijn stof niet afgevoerd (waarheen vraag ik me af) en blijft het hangen in de lucht . Dat fijn stof kan tot diep in onze longen doordringen en vormt een gevaar voor onze gezondheid (ontsteking van de luchtwegen bijv.). De snelheidsbeperking van de afgelopen dagen dient enkel om de dagelijkse toename tijdelijk te verminderen, totdat het fijn stof terug kan ‘wegwaaien’. Kijk voor meer informatie en voor de metingen (en niet alleen voor fijn stof maar voor alle vuiligheid) op de website van Intergewestelijke Cel voor het Leefmilieu.

Over het nut van deze maatregel is al heel wat gediscussieerd, maar ik hou me aan de regels en ik rij dan ook 90 km per uur waar dat moet. Weinig mensen schijnen echter te weten dat het bord met de snelheidsbeperking na iedere oprit moet herhaald worden. Met andere woorden: zie je geen bord, dan mag je terug de normale snelheid rijden. En dat is nog altijd 120 per uur. Op de E40 Brussel-Kust, mag je onder andere tussen Wetteren en Erpe-Mere en tussen Nevele en Brugge 120 km per uur rijden. En dat in beide richtingen. En terwijl iedereen dus 90 km per uur rijdt op die stukken, scheer ik netjes voorbij aan de normale snelheid. Dat is tenminste, wanneer niemand op het derde rijvak aan 92 een inhaalmanoeuvre doet voor iemand aan 91 op het middenvak die op zijn beurt een vrachtwagen inhaalt. Dan tokkel ik even met m’n vingers op het stuur en zucht ik…

Het zou volgens mij logischer zijn om het gebruik van Diesel Partikel Filters te subsidiëren (zoals in het buiteland) of bij wet te verplichten. Beter zou zijn, om dit op Europees niveau te bepalen, fijn stof stopt namelijk niet aan de grens. Waait de wind uit het Oosten dan waait het fijn stof uit Duitsland ons landje binnen. Voor hetzelfde geld, ademenen we met andere woorden nu het Duitste fijn stof in. Een andere oplossing bestaat erin om de snelheid te beperken op autostrades, tout court. Maar de politieke partij die dit goeggekeurd krijgt, moet nog opgericht worden. Mensen rijden nu eenmaal graag vlot en geef toe: 90 per uur is frustrerend als er geen verkeer is. Maar een Europese regeling voor de DPFs lijkt mij een stap in de goede richting.  Het subsidiëren van LPG auto’s, hybride en/of zuinige benzine wagens kan volgens mij ook al een oplossing leveren. Vandaag nemen we dus (ongetwijfeld voorlopig) afscheid van het smogalarm.

Vandaag namen we ook afscheid van Donna. Om 18u werd de stekker eruit getrokken en maandag kunnen we om 6u luisteren naar Peter Van de Veire. Ik ben sinds een paar jaar een Studio Brusselaar, maar ik ben heel benieuwd naar MNM. Daarnet stond Donna (het was al MNM) op en tijdens de non-stop muziek die werd gedraaid (met af en toe reclame voor MNM) vielen ons de verschillende genres muziek op. Vreemde mix: kaiser chiefs, 90s klassieker en dance plaatje. Ik wens hen veel luisteraars toe en maandag stem ik zeker af op Peter. Misschien blijf ik wel hangen, misschien ook niet.

We zeggen ook adieu de beige Belgacom tas, die ik deze namiddag heb gebroken. “Ach, we hebben ze al een jaar kunnen gebruiken” en “Scherven brengen geluk”

Morgen verwelkomen we de solden en gaan we shoppe shoppe shoppe .

Koud hè

Met het schaamrood op de wangen kom ik hier even piepen. Het is de laatste dag van de maand (en van het jaar) en ik schrijf nu nog maar m’n eerste post in December. Is het ooit al zo erg geweest? Ik dacht het niet.

Tussen Kerst en Nieuw hadden we alle twee verlof. We hebben er van geprofiteerd om wat langer te slapen (vooral ik dan), om wat cadeautjes te kopen, spelletjes te spelen, op champagne of koffie-en-taart bezoek te gaan. Vanavond eten we thuis, zoals heel veel mensen blijkbaar. De rijen in de kleine Colruyt in Assebroek bevestigden dat. 

De Subaru (een 15-jaar oude 1600-benzine met ong. 260000 km) kan sedert een maand binnen in de garage. Met de  koude temperaturen van de laatste week, heeft hij daar zeker deugd van gehad. Eigenlijk is het sowieso beter dat auto’s binnenstaan (of tenminste overdekt – met een carport of zo), ook de Passat zou daar gelukkig mee zijn. Het is reeds enkele ochtenden dat de buitentermometer van de Passat vriestemperaturen aan geeft, maar gisteren was het rond 9u toch een absoluut minimum: -7°C! Het halve litertje water in de zijdeur was, jawel, bevroren. We zijn ook al een aantal keer vergeten om het deken (zo’n alluminium rolmops ding) aan de voorruit te plaatsen. Dus we hebben vaak een bevroren voorruit ’s morgens. We gieten dan water (koud!) over de vooruit en de ijslaag is direct weg. Wel moeten we het water direct met een kleine trekker weg doen, anders vriest het water er onmiddellijk weer aan. En dan blijf je bezig natuurlijk.

Dit gezegd zijnde, wens ik jullie alvast het allerbeste voor het nieuwe jaar. Mezelf wens ik wat meer discipline om hier terug meer wat te schrijven. Maak er vanavond een spetterend feest van!

De noodrem

Enkele maanden geleden heb ik gehoord dat de Volkswagen Golf uitgerust is met een nood systeem. Wanneer je heel hard remt (typisch voor het ongeval) gaan de richtingaanwijzers knipperen en valt de motor stil. Ik weet sinds gisteren dat de Volkswagen Passat ook met zo’n systeem is uitgerust. Op de Brusselse binnenring net voor Sint Stevenswoluwe stond op de buitenring een politie combi met blauwe zwaailichten. Het gevolg was een accordeon file op de binnenring en de wagen voor mij die opeens op de remmen ging staan. Ik was massaal geschrokken en moest keihard op m’n rem gaan staan. De cursussen op de achterbank vlogen in m’n rug de alle pinkers gingen ter stond knipperen. Gelukkig is de motor niet stil gevallen. Met het start/stop systeem is het niet zo evident om dan in een ‘paniek’ toestand de wagen terug te starten. Maar gelukkig geen ongeval…

Dat was toch wel even anders gisteren in de Kortemarkstraat in Torhout tussen de Karel de Ghelderelaan en de Vredelaan. We zitten ’s avonds binnen te genieten van een tasje thee met een koekje en opeens een luide knal, die zelfs de Familie Vandenbossche overstemt op de televisie. Een BMW was ingereden op een geparkeerde Golf. De Golf was vervolgens op de geparkeerde auto voor hem gebotst. Geen prettig zicht en de Golf en de BMW zijn waarschijnlijk voor de schroothoop. En toen was ik ben blij dat onze wagen op de oprit stond… De politie kwam weinig later ter plaatse en zette de Kortermarkstraat af. En toen we naar huis wilden, moesten ze hun kegeltjes aan de kant doen. Hihi.

Vandaag heb ik een petit-beurre taart gemaakt. Maar het is (een beetje) mislukt. Ik heb Vitelma boter gebruikt (voor de S&P puntjes en ook omdat ik niet beter wist) en daardoor is het smeersel voor tussen de koeken veel te slap. De petit-beurkes gleden vanaf het derde verdiep dan ook uit elkaar. Ik heb het proberen op te lossen door het vierde verdiep dwars te liggen op het derde. Ik heb in totaal vijf verdiepingen gemaakt en ‘het koekjes gebouw’ zit nu in de frigo tot morgen. Hopelijk stijft het allemaal een beetje. Ik heb trouwens ook een ‘koekjes tuinhuisje gemaakt’ en dat is voor straks.

Volgende week geef ik drie dagen cursus bij Belgacom.