Archive for februari, 2005

De fiets

zaterdag 26 februari 2005

Vorige zaterdag werd de band van m’n voorwiel platgestekt door de buurman van Pieter, dat weten jullie waarschijnlijk nog.  Omdat ik geen tijd (en geen zin) had om die te vervangen, ben ik de ganse week te voet naar de universiteit geweest. Mijn fiets hangt voor m’n deur vast aan een metalen omheining. Iedere dag passeer ik daar voorbij en hij is nog niet gestolen.

Gisteren echter, zie ik dat mijn voorwiel gestolen is ! Ik ben natuurlijk zo dom geweest om met mijn slot enkel mijn kader aan de omheining te hangen. Ik had het slot dus niet door mijn voorwiel gestoken. Mijn voorwiel hing enkel met zo’n vleugelmoeren vast, dus het was echt een gemakkelijke karwei om dat wiel te pakken. Ik stel me gerust me de gedachte, dat de band plat stond en dat de snodaards mijn wiel niet direct hebben kunnen gebruiken. Misschien hebben ze het wel direct weggegooid toen ze merkten dat de band plat stond.  Ik heb al gekeken in het parkje en in de vuilbakken, maar daar lag geen wiel. Wat nu ?

De dagelijkse wandeltochtjes hebben me ook pijn in m’n rechterknie bezorgd. Ik had dat al eens eerder tijdens een city trip in Rotterdam. Enorm ambetant ! Toen heb ik achteraf een steunverband(je) moeten dragen en moest ik iedere dag een ijskoude gelzak op mijn knie leggen. Maar zover is het nog niet, ik pas wel op m’n stappen hoor, daar niet van.

Het regent hier al een dag of drie en vandaag schijnt de zon terug ! Er is terug helderblauwe lucht, de vogels tsjilpen en de spanjaarden staan op de hoek van de straat weer luidop te tetteren : is het ergste voorbij ?

Nog een raar fenomeen zijn de spaanse vlaggetjes die in mijn straat hangen : is er morgen wéér een feestdag ? Of is het enkel een lokaal parochiaal gedoe ? Het blijft mij een raadsel, maar ik denk dat iedere patroonheilige hier een reden is tot feesten.

Advertenties

Koud

woensdag 23 februari 2005

Gisterenochtend was het hier nog op de radio : het is veel te koud voor de tijd van het jaar. Om 10u gisteren was het maar 4 graden. Ai ai, zei de presentator op MaximaFm, het moet warmer worden als we normale Fallas willen hebben.

Gisterenavond was het ook nog op tv : lagen sneeuw in het noorden van Spanje en ook in Madrid. Vanmorgen sta ik op en wat hoor ik : regen ! Overal grijze wolken aan de lucht en regen. Dit lijkt België wel.

De woensdag wordt een drukke lesdag. Het is niet lastig, omdat de leerstof van de vakken eigenlijk goed meevallen, maar het is gewoon veel.

Nog een goeienavond !

Miguel vertrekt

maandag 21 februari 2005

Zaterdagavond was er het feestje van Pieter. Aanvankelijk was er niet veel volk, maar toen het rond 23u30 was begon het volk goed toe te stromen. Robert was er ook en het was raar om hem terug te zien. Ik wist niet goed wat zeggen.

Pieter heeft een rare buur. Hij klaagt van lawaai : als ze ´s avonds bij Pieter teveel lawaai maken (volgens de buurman), dan belt hij ´s morgens vroeg bij hen aan: ring ring ring ring. Iedereen is dan  natuurlijk wakker. Een volwassenen die belletje trekje doet. Maar het neemt ergere vormen aan. Donderdag (of woensdag, ik wil er vanaf zijn), heeft hij (waarschijnlijk) twee fietsen gestolen van bezoekers van Pieter. Eentje van die fietsen was Miguels. And the poor guy only had 4 or 5 days left…

Omdat er zaterdagavond zoveel volk was, was het natuurlijk ook niet stil bij Pieter. Toen Miguel en ik naar huis vertrokken (rond 2u45 of zo), stond de buurman in de gang te filmen. Hij filmde iedereen die buitenkwam. Toen ik buiten m´n fiets ontsloot, merkte ik dat m´n band plat gestekt was ! Ik heb dan later gehoord dat de buurman dat bij alle fietsen gedaan heeft (de fietsen tot op 200m ver óók!), zelfs in een band van een auto heeft hij een gat gemaakt. ¡Que fuerte!

Toen ik zaterdagnacht thuis kwam, zat de living vol. Gaby en Raul hadden waren uit eten geweest met een paar mensen en ze waren afgezakt naar ons kot op wat op de PlayStation te spelen. Ik denk dat mijn twee flatgenootjes in het weekend ook nachtraven zijn.

Zondag om middernacht zijn Miguel, Pieter en ik nog iets gaan drinken (t was in feite al 1 uur want Miguel moest nog foto´s, muziek, films kopieren). Om 4u gingen we slapen, maar Miguel niet : die moest nog zijn valies maken. Ik heb drie uurkes geslapen, ´s morgens stond ik terug voor z´n deur want om 7u30 vertrok hij definitief naar de luchthaven. Pieter is meegegaan naar de luchthaven, ik niet. Ik ben na het afscheid terug in m´n bed gekropen. Ik vind afscheid nemen niet zo leuk… het bezorgt je zo´n leeg gevoel. Ik was vandaag dan ook een beetje triest.

Er was ook terug beachvolleybal, maar we waren met niet veel en het zand was nogal koud. Maar er zullen veel nieuwe mensen zijn en dat is altijd leuk !

Slaapwel.