Archive for april, 2005

Vissen in Benagéber

zaterdag 30 april 2005

8u15, dat is vroeg. Zeker op een zaterdag. We waren met 11 personen. Vier Erasmussers. Ik was degene met het minste ervaring in het vissen…ik heb dan ook niets gevangen. We gingen met een busje naar Benagéber (een kleine 100km van Valencia), daar ligt een groot meer. Er ligt ook een camping en er was daar tamelijk veel volk (met de vrije dagen en zo). We hebben er anderhalf uur naar toe gereden, en ook anderhalfuur terug. We hebben dus ongeveer even lang gevist, als we op de bus zaten. Om 15u waren we al terug. Op tijd voor het middagmaal.

Ik heb leren ‘lanceren’, lans achteruit en naar voren zwaaien dan maar. En liefst met een grote kracht, zodat je hengel zo ver mogelijk in het frissen water valt. Zorg er vooral voor dat je draad niet vast komt te zitten in de boompjes in het water, anders wordt het zwemmen… Nee, ik niet, een ander. Het was warm, hitte ronduit. Hoe ik dan ook vissen kan lokken (de psychologie) en laat staan wat ik dan moet doen als er eentje bijt (dat zal al heel gevorderd zijn voor mij), dát zal voor een andere keer zijn. Want het duurde dus niet zó lang. Te weinig om van een complete leek een succesvol visser te maken.

Vissen lijkt me een individuele sport, je kan het met twee of drie doen. Maar met meerder personen : sja, dan moet je stil zijn zodat je de vissen niet doet schrikken. Wel heerlijk om tot rust te komen waarschijnlijk.

De volgende (en laatste) keer dat ze gaan vissen (een meer in Gandië volgende keer) is op zaterdag 7 mei, maar dan ben ik thuis. En ik kan dus niet mee. Vrijdag 6 mei is er hier trouwens geen les wegens dag van de patroonheilige van de Informatica (Santa Tecla) en dan organiseren ze hier een heuse paëlla manifestatie. Maar dan ben ik dus ook thuis. Toch kijk ik heel erg uit om nog eens naar huis te komen, het is al van januari geleden. En ongetwijfeld, zal er heel wat veranderd zijn.

Advertenties

Puente en mayo (opnieuw brug)

vrijdag 29 april 2005

De madrilenen vertrekken vandaag massaal vanuit de hoofdstad naar de costa´s. Het overduidelijke gevolg : file. Maandag 2 mei is hier ook een vrije dag, ik denk dat het iets te maken heeft met 1 mei. Maar heel zeker, ben ik daar niet van.

Deze namiddag zullen (volgens het tv-nieuws) de toeristen hier in hele hopen gaan toekomen. Er was zelfs een live-reporter op het stand van Valencia.

“Alles is hier voorlopig nog rustig, maar de hotels zijn 100% volgeboekt voor dit speciaal weekend….” bla bla bla

Morgen ga ik vissen. We vertrekken met een vijftiental studenten om 8u15 (véél te vroeg) naar een meer, hier zo´n 80 kilometer vandaan. We gaan in bus. Het is geen vissen zoals we dat gewoon zijn in Groenhoeve : hengelen terwijl we de Humo lezen of een frisse pint pakken. Nee, sportvissen, is de officiële benaming. In het water smijten, terug uithalen, terug in het water etc.. Het is met zo´n fake visje. En door telkens je draad terug binnen te halen, lijkt het alsof het visje aan het zwemmen is en dan komt er (hopelijk) een grote vis die het plastieken visje (met haakjes) in z´n mond pakt…en dan heb je beet.

Ze laten de gevangen vissen terug los hoor, don´t worry. Maar ik kan me voorstellen dat een haak in je bek serieus pijn doet, ik heb er dan ook wat morele problemen mee. Het wordt warm morgen, dus de ´instructeur´ heeft ons ook de raad gegeven om water mee te pakken. Natuurlijk kan ik ook mijn zonne creme niet vergeten, ik ben nu al wat verbrand vrees ik. Smoeten zal het worden dus !

Daarnet met Oscar (een kerel waar ik samen mee in practica zit) een wandelingetje gemaakt langs het strand (waar die reportster dus een uurtje later live verslaggeving stond te doen – we hebben de tv wagen toen gezien) en ik denk dat ik terug wat verschoeperd bent. ¡ Calor ! Hopen en bidden dat ik morgen namiddag, als we terugkomen, niet al té verbrand ben.

De groeten aan iedereen !

Verjaardagsfeestje

zaterdag 23 april 2005

“Doe maar alles met de machine”

“Één, twee of drie?”

“Hoe lang zijn die standen?”

“Drie, zes en negen millimeter.”

“Doe maar zes.”

“Zeker ?”

“Waarom?”

“Dat is wel heel kort. Kijk, dit is negen.”

“Ok, doe maar negen.”

Gisteren ben ik naar de kapper geweest. Ik heb nu terug de volle negen millimeter haar op mijn hoofd staan. Het begon eigenlijk een dringende zaak te worden. De laatste tijd haalde het de grootste onderscheiding om zich in allerlei bochten te leggen waar ik het minst gelukkig mee was.

Gaby, Antonio en ik trokken rond 20u op cadeautjes jacht voor Pepa. In de winkel naast de deur kochten we een zak met allerlei spullen waar je lekker gaat van ruiken (parfum, zalfje, … weet ik veel wat er nog meer in zat). Daarna trokken we naar de Chinezen (de chinese winkels met spotgoedkope spulletjes – zoals de Batjeshoek), daar kochten we een kaartje en een rode tanga (maar véél te klein waarschijnlijk, we zullen het nooit weten). En in een knutselwinkel kochten we een gietijzeren fallera popje. Pepa is immers ook fallera, dus dat kwam van pas. Antonio ging naar huis om zijn vriendin op te pikken.

Rond 22u00 vertrokken Gaby, twee spanajaarden en ik naar het restaurant. En onderweg kochten we ook nog een knuffel in de OpenCor-winkel. Er zat al heel wat volk aan de gereserveerde tafel, veel volk die ook op het afscheidsfeestje van Pepa was geweest. Enkele vrienden hadden ook een taart gekocht en na het avondeten hebben we dan de 5 persoonstaart verdeeld over de twintig aanwezigen. Het was een toetje, maar wel heel lekker.

Het was vrijdagavond, en de meerderheid trok na het restaurant al naar huis. Velen van hen hadden een ganse dag gewerkt, of moesten vandaag zelfs werken. Met de overigen zijn we dan naar een parking aan de universiteit getrokken om een kleine botteljon te houden. Daar hebben we Pepa ook haar cadeaus gegeven. Toen trokken we naar Studio, maar heel lang zijn we daar niet gebleven.