de kat

Het volgende examen is dus vrijdag en het is open boek. Ik weet dat altijd te appreciëren natuurlijk. Meestal zijn open-boek examens moeilijker, omdat ze inzicht nagaan, eerder dan pure reproduceerbaarheid. Maar om één of andere reden schrikt dit me deze keer niet af.

Vandaag is de kat terug naar boven gevlucht. Ze weet dat ze niet naar boven mag en toch glipt ze soms tussen de benen en holt dan vlug de steile trap op naar de slaapkamers. Ze kruipt dan onder de kast of onder het bed, zodat geen één van ons drie er nog aan kan. Ja, het is een slim beest. Als je dan vijf minuten later gaat kijken, dan ligt ze op het bed te ronken. Dat is allemaal niet erg hygiënisch natuurlijk en wij proberen hier thuis dan ook altijd om de kat beneden te houden. Vandaag is dat dus weer niet gelukt.

Wanneer je de slaapkamer binnen komt,? strekt de kat zich al uit. En maakt ze aanstalten om te vertrekken. Ze weet dat ze iets ‘fout’ doet. Ze lag opnieuw op bed, toen ik vandaag binnenkwam, maar toen ze me zag bleef ze gewoon liggen. Ik heb haar toen zachtjes vast gepakt en op haar vier poten op bed gezet. Ik dacht haar zo op weg te zetten om zelf van het bed te springen. Maar toen ze op haar vier poten op het bed stond, liet ze zich gezellig terug zakken.
Ik heb ze tenslotte vast gepakt en de kamer uit gedragen. Ik zette ze in de gang boven op de grond. Maar toen ze enkele seconden op de grond stond, maakte ze daar een LAWAAAI.

HIIIIIIIIIIIIIIIIIEEEEEEEEEEEEEEERSSSSSSSSSSSSST, of zoiets.

Ik sprong zeker 10 centimeter de lucht in. Pa zat beneden en kwam vliegensvlug kijken wat er gebeurt. Hij was ook geschrokken van het helse lawaai. Maar de kat ging toen rustig de trap af en nestelde ze zich beneden op haar dekentje. Ik verstond er niets van.
Anyway, nu lijkt alles weer rustig te zijn met ons beestje.

Maybe a bad hair day ?

Advertenties

%d bloggers liken dit: